logo

British Classic Car Tour in Flanders Fields

10 December 2018

british-classic-car-tour-in-flanders-fields-1

Dit jaar is het precies 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog eindigde. Het was de Kemmel Historic Club uit Ieper die een “Remembrance Tour” had georganiseerd. Ieper was altijd al een stad waar, mijn wijlen Canadese echtgenote en ik, veel belangstelling hadden voor de geschiedenis rond WO I. Enkele van haar vroegere dorpsgenoten uit Neepawa, in de provincie Manitoba, hadden daar in 1915 gevochten gedurende de “second battle of Ypres” en daar hun leven gelaten.

De Canadese Luitenant Colonel John Mc Crae, schreef in die tijd het beroemde gedicht:

“In Flanders field the poppies blow,
Between the crosses, row on row
That mark our place, and in the sky
The larks, still bravely singing, fly “, etc.

Genoeg reden dus om 100 jaar na WO I, met vijf leden van de TEDG, The English Drivers Guild, deel te nemen aan deze speciale Tour. We reden daarvoor op vrijdag 17 augustus 2018 via Gent naar Ieper. Parkeerden onze “grand old Lady“ in de beveiligde parkeergarage van het Novotel in het centrum van Ieper en begaven ons naar het Flanders Fields Museum. Ontvingen een uitgebreid Roadbook en een speciale Rally-plaat voor op de auto.

In het museum, in de Laken Hall, zagen we filmbeelden van de gevechten die tussen 1914 en 1918 in en rond Ieper hadden plaatsgevonden. Daarna gingen we naar de “Brasserie De Kazematten”, voor het diner. Deze ondergrondse bomvrije ruimtes werden tijdens WO I door de Britse troepen ingericht als hun hoofdkwartier en gedurende WO II gebruikt als schuilplaats voor de Ieperse bevolking. Nu keurig gerestaureerd en als restaurant in gebruik.

De volgende morgen reden we ca. 95 km en bezochten o.a. de Bayernwald Trenches. Dit waren de Duitse loopgraven, uitgevoerd met vlechtwerk van takken. Dan naar Poperinge om het Talbot House te bezoeken. Deze burgerwoning van de familie Coevoet werd omgetoverd tot “Every Man’s Club“. Hier waren alle soldaten, zonder onderscheid van rang of stand welkom. Vandaag is de plek, net als toen, een vredige halte langs het parcours van de “Grote Oorlog” in de Westhoek.

‘s Avonds waren we als gasten uitgenodigd voor de “commemoration Service” van de Last Post bij de Menen Gate. Hier dragen stenen panelen de namen van 54.896 vermiste soldaten waar iedere avond om 20 uur de vrijwilligers van de lokale brandweer in keurig uniform, als professionele soldaten, de Last Post blazen. Er werden kransen gelegd met de bekende rode klaprozen. Deze oorlog was een ware hel, met de verschrikkingen en de zinloosheid van een loopgravenoorlog.

Het tekenen van de wapenstilstand op de 11e dag van de 11e maand om 11 uur in een spoorwagon in het bos nabij het Franse stadje Compiègne, vond toen in 1918 plaats. Het echte einde van die oorlog kwam in 1919 met de ondertekening van de “Vrede van Versailles”.

Op zondag 19 augustus 2018, 100 jaar na het einde van WO I, namen we deel aan het tweede deel van deze tour. We brachten een bezoek aan het Tyne Cot Cemetery in Passendale/ Zonnebeke. Hier worden in het bezoekerscentrum op een passende wijze de namen en leeftijden genoemd van de gesneuvelden, velen niet ouder dan 25 jaar. Dit is de grootste Commenwealth militaire begraafplaats op het vaste land, dat inmiddels tot Engels grondgebied is verklaard. Hier liggen 11.965 graven van gesneuvelde Britten, Canadezen, Australiërs, en Nieuw-Zeelanders. Van hier, reden wij langs het Canadian St. Julien Memorial waar ruim 2000 Canadese militairen bij de eerste gasaanval, in mei 1915, het leven lieten. Het park rondom dit monument is aangelegd met Canadese aarde en planten. Hier stonden we op de hoek van de Brugseweg en Zonnebekestraat in St. Juliaan, ook bekend als “Vancouver Corner”, even op een stukje Canadees grondgebied. Na een korte pauze vervolgden we onze tour door dit rollende, heuvelachtige Flanders Fields. Waar we ons konden voorstellen hoe achter iedere heuvel en bocht de vijand zich in die dagen kon ophouden en verbergen. We passeerden weer enkele indrukwekkende oorlogsmonumenten, waarna deze driedaagse tour in de namiddag in Ieper met een afscheidsdrankje werd beëindigd.

Een oorlog waar ruim 9 miljoen militairen sneuvelden. Dat keizer Wilhelm II na deze Grote Oorlog, nog 23 jaar in ballingschap leefde in het neutrale Nederland (Doorn), weten nog weinigen. Nederland was neutraal en de episode 1914-1918 is in Nederland tamelijk onderbelicht gebleven.

Mede dankzij stadsarchitect Jules Coomans is Ieper na WO I weer gerestaureerd en zijn de monumenten en openbare gebouwen weer identiek herbouwd, dat in weerwil van Winston Churchill, die in 1919 een voorstander was om Ieper als een ruïne te bewaren.

In de namiddag zagen we de Engelse deelnemers weer naar het Verenigd Koninkrijk terugkeren. Waarna wij terugkeerden naar Brasschaat.

Pieter van de Lustgraaf