logo

Gibraltar Classic Car Tour

gibraltar-classic-car-tour-1

In mei was het de 17e International Classic & Vintage Vehicle Rally van de Gibraltar Classic Vehicle Association.

We vertrokken met 6 klassiekers, een Jaguar, een Mustang, een Mercedes, een Aston Martin, een Triumph en een Morris Minor, waarna we dan rond 11.00 uur arriveerden bij de grens van Gibraltar. De douanecontrole verliep zonder enig probleem en we reden, over de start- en landingsbaan van het vliegveld naar Casamates Square waar wij met de overige klassiekers de enigen waren die daar mochten parkeren. Veel klassiekers op het plein. Leuk gezicht met die oude vestingmuren van Gibraltar om ons heen.

We dronken een koffie op één van de terrassen en raakten al rap met de vele Engelsen hier aanwezig, in gesprek en konden natuurlijk niet ontsnappen aan het feit dat vandaag in Londen de Royal Wedding plaatsvond van Prins Harry en Meghan Markle. We spraken voorts over o.a. de zeeslag in 1704, toen de Brits-Nederlandse vloot de Spanjaarden versloeg en Gibraltar na de Vrede van Utrecht, voor “eeuwig” Brits werd verklaard.

De Nederlanders waren overigens al eerder in Spanje en wel in 1607, tijdens de 80- jarige oorlog met Spanje, toen Jacob van Heemskerck, met zijn vloot in de baai van Gibraltar bij verrassing een aldaar aangemeerde Spaanse vloot overviel. De Spaanse schepen werden volledig vernietigd, wat de naam “Slag bij Gibraltar” kreeg.

We konden het natuurlijk niet laten om de Engelsen er ook nog eens op te wijzen dat het weer die Hollanders waren die, nu niet met hun oorlogsvloot, maar met hun baggervloot (van Van Oord en Ballast Nedam) het laatste nieuwe landstuk (Ocean Village) aan de noordzijde van Gibraltar hadden drooggelegd. We werden rond 12 uur opgehaald door enkele bussen, die ons naar de “The Gibraltar Waterworks” reden. Daar zagen we hoe Gibraltar met zijn “Fresh Water Reservoirs” de Gibraltezen voorziet van drinkwater. Hier wordt door de Ontziltingsinstallaties het zoute zeewater omgezet naar drinkwater en we zagen de kunstmatige waterval.

Teruggekeerd op Casemates Square reden we, onder politiebegeleiding, in onze eigen klassiekers in convooi voor een tour over dit schiereiland. Dwars door Main Street, het voetgangersgebied, in een lange rij, langs de vele (belastingvrije) winkels, waar het winkelende publiek door ons met onze vele soorten en merken klassiekers , werden verrast. We arriveerden voor een rustpauze op het Europa Point, nabij het Trinity Lighthouse, alwaar we een wijds beeld hadden over de Estrecho (Straat van) de Gibraltar.

Daarna reden we weer in convooi door de lange ruige “Great Siege” tunnel om uiteindelijk weer uit te komen op Casamates Square. We parkeerden hier de klassiekers, om als afsluiting te lunchen bij restaurant Gaucho, net 50 meter buiten de vestingwallen.
Wij hadden besloten om die dag niet terug te rijden naar huis, maar reden, na de douanecontrole, richting Algeciras om de nacht door te brengen in het ons bekende Mesón de Sancho aan de N-340 nabij Tarifa, het meest zuidelijke puntje van Spanje/Europa.

Na ons verblijf reden we de volgende dag terug huiswaarts, doch konden Algeciras niet zonder meer passeren. We-
liswaar een havenstad, doch wilden dat, als oud-inwoner van Antwerpen-Centrum, (Louiza Marialei) toch wel eens vergelijken.

Algeciras behoort tot de grootste en drukste containerhavens van Spanje. Waar schepen van het Deense Maersk/Sealand veelvuldig worden waargenomen. Zij beschikken over eigen containerterminals.

We wandelden door het centrum, met zijn winkels, bars en restaurants. Hoefden niet bang te zijn om drugsbaron Sito Minanco, alias Pablo Escobar, die hier, maar ook in Nederland, veelvuldig verbleef, tegen het lijf te lopen, daar die deze winter weer was opgepakt en voor enkele jaren in een Spaanse gevangenis was opgeborgen. Deze Spaanse/Colombiaan was ook de eigenaar van ruim 600 kilo coke die in november 2017 in beslag was genomen in een loods in Den Haag.

We raakten niet echt enthousiast over deze havenplaats. Nee, Algeciras kan niet tippen aan de sfeer en charme van Antwerpen. We namen de autoweg, de N-340/A7 langs de kust, en zagen vanuit de hoogte neer op Algeciras en de rots van Gibraltar, om via Sotogrande/Estepona langs Marbella weer aan te komen in Benalmádena Pueblo.

Pieter van de Lustgraaf