logo

Relaxen op vakantie?

relaxen-op-vakantie-1

Augustus is de vakantiemaand bij uitstek. Vooral de grootsteden Madrid, Parijs en Brussel lopen leeg want de werkenden zitten elders in het land, of in Europa, of daarbuiten.

De Spanjaarden en de Fransen verkiezen in eigen land te blijven. Dit is heel begrijpelijk. Beide landen bieden zoveel variatie dat een reis over de grens niet per se moet. Komt daar bovenop nog het feit dat hun vreemde talenkennis beperkt, zo niet nihil is.

De Italianen vervolledigen het rijtje, alhoewel toch in mindere mate. Her en der in Europa zit wel ergens familie die in de vorige eeuw emigreerde.

Wat wel opvalt is dat de Fransen meer en meer de Spaanse Costas prefereren boven hun Midi. De Spaanse prijzen die veel lager liggen dragen hier toch wel aan bij.

Buiten die enkelen die het avontuur in de bergen of in de natuur opzoeken en/of culturele bagage van het binnenland willen opdoen, kiest het merendeel toch voor de zee. Lekker relaxen en vooral eten en drinken. De gewoonten van Spanjaarden, Fransen en Italianen zijn quasi gelijk lopend. Een karig ontbijt, even naar het strand en dan tegen 14 uur schransen. De hoeveelheid voedsel die dan verorberd wordt, doet je telkens weer verstommen. Alhoewel het alle drie wijnlanden zijn, zie je hen toch meer en meer bier drinken.

relaxen-op-vakantie-2

Met ronde buiken gaan ze nog een uurtje of twee naar het strand de siësta volbrengen. Vader is dan meestal overladen met klapstoelen of ligbedden, de parasol ergens bengelend erbovenop. Moeder zeult dan weer met zakken waaruit de handdoeken puilen. Frigo boxen zijn in de minderheid. Daar zijn wij Belgen dan weer de kampioen.

Na het dutje wordt alles weer in de wagen gepropt. Tijd voor een kleine wandeling tot aan een leuk terrasje. De obers rennen zich in Spanje te pletter, want organiseren staat niet in hun woordenboek. Per tafel nemen ze de bestelling op, hollen naar de toog en waggelen met de lading terug. En dan de volgende tafel. Voor hen is relaxen nu niet weggelegd. Daarvoor zijn de maanden november tot maart.

Dat onze lieve zuiderburen rustig hun beurt afwachten is soms benijdenswaardig. In ons Belgiekske werkt dit niet. Als de ober niet binnen de vijf minuten de dienst heeft uitgevoerd wordt er reeds gemopperd van: “Wat is dit een klungelig gedoe”. En als ze voor een consumptie op het terras zelf naar de toog moeten komt er onweer op het gezicht bij het zien van de wachtrij. Zelfs met vakantie kan het allemaal niet rap genoeg gaan. Wie sprak daar over relaxen?

En voor de dagtoeristen moet het ergste nog komen. Reeds danig opgewarmd en aangebrand door de zon staat de terugreis voor de boeg. Files en nog eens files. Met de trein is het al niet veel beter reizen. Wie geluk heeft vindt nog een zitplaats. Zo niet recht staan tot thuis. Ondanks deze beproevingen doen ze, zodra de zon schijnt, het wéér.

Olé, olé, olé, de vakantie is er weer. Met zijn allen naar de zee en grootmoe mag mee. Straks terug naar het werk, van relaxen hebben ze niets gemerkt. Oef, terug het gewone gedoe, orde en regelmaat maakt je niet moe.

Dauwe Marc